Deze keer geen echte column, maar nét iets anders. Want op 2 april 2026 presenteerde ik mijn boek ‘Altijd anders: (Over)leven met autisme & verslavingen’. Na een schrijfproces van vele jaren was het eindelijk zover. En natuurlijk ging alles die avond én daarna, anders dan gepland. Geheel passend bij mijn boektitel.

Het draaiboek voor de presentatie was een klus van maanden. Mijn perfectionisme helpt op zo’n moment niet. En ook mijn drang naar controle en de moeite met het maken van beslissingen zat me in de weg. En uiteindelijk ging er dus van alles anders dan ik had bedacht. Ik wist niet wat te doen bij het onthullen van het boek en ik vergat bijvoorbeeld de vooraf ingestudeerde antwoorden. Maar uiteindelijk lost dat zich allemaal vanzelf wel op. De spanning en onrust bleek eigenlijk nergens voor nodig. Een prachtige avond én een prachtig leermoment ineen.

Maar na een prachtige avond was ik daarna niet ineens een ander persoon. Mijn problemen met autisme en verslavingen zijn niet ineens opgelost. Ik blijf zoeken naar uitvluchten. En vooral blijf ik worstelen met depressieve gevoelens. Misschien wel nog meer dan anders, omdat ik zo had gehoopt dat ik nu echt een grote stap had gezet. Het leven blijft voor mij een zoektocht, met vallen en opstaan. Ook al heb ik nu zoveel meer kennis dan vóór het boek. Niet voor niets is de boodschap in mijn boek dat levensloopbegeleiding bij autisme noodzakelijk is.  

Dus ook al is iedereen om me heen nu trots op me, ik voel het zelf nog niet. Ik heb gelukkig nu wel veel plannen om mijn verhaal en boodschap te delen. Mijn eerste lezing gaf ik al bij een verslavingsinstelling. Een bijzonder en leerzaam moment voor de aanwezigen én voor mij. En dat smaakt naar meer. Benader me vooral (via joostwanders.nl) bij interesse.