Na mijn vorige column liet ik de lezers in spanning achter. Want wat is nou die oplossing voor iedereen met autisme? Hoe kan iedereen met autisme wél echt meedraaien in de samenleving?

Gedurende het schrijven van mijn boek ‘Altijd anders’ kwam ik er gaandeweg zelf achter. De problemen met autisme gaan niet over. Dat was niet nieuw voor me. Maar wel kwam ik opnieuw tot de conclusie dat het zorgsysteem in Nederland, niet passend is. Dé oplossing daarvoor is levensloopbegeleiding. De vorm van levensloopbegeleiding die wat mij betreft het beste werkt is ontwikkeld en getest door Vanuit Autisme Bekeken (VAB). Langdurige, gelijkwaardige ondersteuning. Gericht op alle levensgebieden, waarbij je zelf kiest met wie er een klik is. Op deze manier geef je iemand met autisme écht meer levensgeluk. Het werkt. Dat durf ik wel te zeggen uit alle onderzoeken en boeken die ik erover gelezen heb. Alleen geen enkele gemeente in Nederland wil er aan. Iedereen kijkt naar elkaar en niemand durft de stap te zetten. Ja, het vergt een verandering van het systeem. Er is meer budget nodig om zorg te voorkomen. Maar de winst van zorg die daardoor niet meer nodig is, is gigantisch. Maar belangrijker nog is de winst voor iedereen met autisme.

Iedere verandering kost tijd en levert weerstand op. Daar kan ik als autist over meepraten! In ‘Altijd anders’ laat ik duidelijk zien dat levensloopbegeleiding noodzakelijk is. Hopelijk komt die verandering er in het zorgsysteem. En hopelijk krijgt iedereen met autisme daardoor straks echt een volwaardig leven.